ابجو

دوستان درباره ابجو مخام بنويسم

اين نوشيدني اگه درست تهيه باشه ميتونه خيلي مفيد باشه خصوصا زاسه افراد گرم مزاج صفراوي ولي ابجو موجود در بازار مردان را زن صفت ميكند چون از گياه رازك كه هورمون زنانه دارد استفاده ميشود

شما براي مصرف ميتوتنيد يك ليوان جو بوست كنده داخل 14 ليوان اب ريخته وبجوشانيد بعد صاف كردن روزي 2 ليوان مصرف كنيد

واما اينجا مفصل توضيحات رو ميدم

مائ الشعیر

مائ الشعیر لفظ عربی آبجو است ( مائ یعنی آب و شعیر یعنی جو) . این نوشابه چند سالی است که جای خود را در مصارف خانگی – رستوران ها و فست فود فروشی ها باز کرده و برخی از مردم که از مضرات نوشیدنی های کولا آگاهی یافته اند ، آن را جانشین نوشیدنی هائی مثل کوکا کولا- پپسی کو لا و ... کرده اند. انواع طعم دار آن برای ذائقه های متفاوت جامعه با کمی شکر و طعم دهنده های مصنوعی ارائه میشود . نوع کلاسیک آن بدون شکر و طعم دهنده است . بعضی ترجیح میدهند تلخ و بدون شکر آن را بنوشند تا کمتر مضرات یک شیرین کننده بی خاصیت مثل شکر را استفاده برند . تلخ آن هم طرفداران خاص خود را دارد .

مائ الشعیر بهمان روش تهیه آبجو در کارخانه بعمل می آید با این تفاوت که در آخر خط تولید با روش تقطیر الکل آن را جدا سازی میکنند. تمامی خواص مائ الشعیر و آبجو شبیه هم است بجز این که در آبجو 5 درجه الکلی وجود دارد و مائ الشعیر فاقد این الکل است. چون

مهمترین خواص مائ الشعیر وجود گروه ویتامین های B در آنست بعلاوه وجود فلزاتی مثل منیزیم ، سلنیوم و... که ریز مغذی های لازمه بدن هستند باعث رفع خستگی و تشنگی پنهان میشوند . مدر ( ادرار آور) است پس برای دفع سنگ کلیه و جلوگیری از تشکیل آن کمک کننده است. معتقدند که از زوال عقل و سکته های قلبی و مغزی پیشگیری میکند . ژاپنی ها میگویند ضد سرطان است.

در اکتشافات باستانی در ایران ظروف و لوازم خانگی پیدا کرده اند که نشان میدهد تهیه آبجو الکل دار سابقه 5500 ساله دارد .

چطور بشر به این مایع مورد علاقه خود پی برده بدرستی روشن نیست ولی بعضی عقیده دارند که انجیر های رسیده و له شده چون شیرین بوده اند بوسیله مخمر موجود در هوا تخمیر شده و در خود ایجاد الکل نموده اند و طعم تلخ و شیرین وکمی ترش به مذاق آنها خوش آمده و بدین سان بوجود الکل در آنها پی برده اند هرچند قرنها بطول انجامید تا دانشمند مشهور ایرانی،محمد ابن ذکریا رازی الکل را بطریق آزمایشگاهی تهیه و خواص شیمیائی آنرا مشخص نماید.

آبجو تا قرن هفتم میلادی فقط خانگی تولید و بفروش میرسید بعضی از صومعه ها در اروپا برای افزایش عایدات خود نیز آن راتا قرن 19 میلادی هنوز هم آبجوی تهیه خانگی یافت میشد .

آبجو بعد از آب و چای پرطرفدارترین نوشیدنی جهانی است. در بعضی جوامع اروپائی مثل آلمان و هلند پر طرفدارین و پر مصرف ترین نوشیدنی است .

در ماه اکتبرهرسال در آلمان درحاشیه شهر مونیخ در زیر چادرهای برپا شده جشنی برگزار میشود که از شرکت کنندگان با انواع آبجو با طعم ها و رنگهای متفاوت همراه با موسیقی و غذا پذیرائی میشود . هر چند استاندارد بین المللی الکل موجود در آبجوبطورمیانگین 5 درجه است ولی در این جشن آبجوهائی با درجه الکلی ده در صد نیز عرضه میشود.

در این جشن حدود 6 میلیون لیترآبجو سرو میشود. مردمی از شهر های دور و نزدیک و حتی کشورهای همجوار در این جشن سالانه شرکت میکنند.

برای تهیه مائ الشعیر و آبجو معمولا از جو و رازک استفاده میشود. البته در بعضی کشورها از گندم ، ذرت و برنج نیز استفاده میشود. یکی از دلایل تلخی آبجو، رازک تخمیر شده در آنست که خود نوعی ماده نگهدارنده طبیعی است و از فساد آن جلوگیری میکند .

در روش تهیه :: جو را در آب خیسانده تا جوانه بزند سپس با خشکاندن آنرا تبدیل به جوی مالت میکنند. هر چه میزان مالت آن بیشتر باشد رنگ آبجو تیره تر میشود . نوع آب مصرفی در تهیه آبجو باعث تغییر در طعم آن میشود پس کارخانجات مختلف از آبهای دارای نمک های متفاوت و حتی آب چشمه و چاه استفاده میشود.

در طی فرآیند تهیه ، مخمری بنام مخمر آبجو باعث تبدیل نشاسته موجود در جو به قند و سپس تبدیل قند به الکل میشود . تمامی این مراحل در تهیه مائ الشعیر بهمبن صورت است و در نهایت الکل بوجود آمده جداسازی میشود.

چنانچه آبجوئی مورد مصرف روزانه باشد همان رازک تخمیر شده برای جلوگیری از فساد آن کافی است و معمولا در بشکه چوبی عرضه میشود و همان رازک تخمیر شده در آن بعنوان نگهدارنده کافی است و جهت عرضه ببازار برای پیشگیری از فساد ماده نگهدارنده ائی بنام گلیسیرین اضافه میشود . گلیسیرین خود یک الکل 3 ظرفیتی است که در عین حالی که به تلخی آبجو یا مائ الشعیر می افزاید ولی در بدن جذب نمیشود و مشکلی ایجاد نمیکند.

جوامع غربی چون با طب سنتی ایرانی آشنائی ندارند غافل از این موضوع اند که طبع آبجو(مائ الشعیر) از نظر طب سنتی طبعی ( سرد و تر)است که در مردان باعث کم شدن هورمون های جنسی مردانه و کاهش میل جنسی شده و برعکس در خانمها با تحریک تولید هورمون های زنانه افزایش میل جنسی و افزایش شیر در خانمهای شیرده میشود.

طب سنتی تاکید دارد که جهت تعادل بدن از هر حیث چه از نظر گوارش و چه از نظر مسایل جنسی ، غذاهای مختلف با طبایع (سرد و تر) و( گرم وخشک) در کنارهم وبا اعتدال مورد مصرف قرار گیرد

دلیل اصلی مدر بودن (ادرار آوری) آبجوهای الکل دار و سایر مشروبات الکلی سنگینتر، تائثیر الکل آنها برغده هیپوفیز مغز است .این غده با ترشح هورمونی بنام ADH ( هورمون ضد ادراری) عملکرد کلیه ها را تحت کنترل میگیرد ولی با نوشیدن مشروبات الکلی این کنترل از دست غده هیپوفیز خارج شده و ادرار با حجمی غیر متداول ومعمول دفع میشود و شخص دچار کمبود آب در بدن و احساس تشنگی میشود ولی چون 95 درصد حجم آبجو را الکل تشکیل میدهد، این آب جایگزین ادرار دفع شده میشود.

مائ الشعیر

مائ الشعیر لفظ عربی آبجو است ( مائ یعنی آب و شعیر یعنی جو) . این نوشابه چند سالی است که جای خود را در مصارف خانگی – رستوران ها و فست فود فروشی ها باز کرده و برخی از مردم که از مضرات نوشیدنی های کولا آگاهی یافته اند ، آن را جانشین نوشیدنی هائی مثل کوکا کولا- پپسی کو لا و ... کرده اند. انواع طعم دار آن برای ذائقه های متفاوت جامعه با کمی شکر و طعم دهنده های مصنوعی ارائه میشود . نوع کلاسیک آن بدون شکر و طعم دهنده است . بعضی ترجیح میدهند تلخ و بدون شکر آن را بنوشند تا کمتر مضرات یک شیرین کننده بی خاصیت مثل شکر را استفاده برند . تلخ آن هم طرفداران خاص خود را دارد .

مائ الشعیر بهمان روش تهیه آبجو در کارخانه بعمل می آید با این تفاوت که در آخر خط تولید با روش تقطیر الکل آن را جدا سازی میکنند. تمامی خواص مائ الشعیر و آبجو شبیه هم است بجز این که در آبجو 5 درجه الکلی وجود دارد و مائ الشعیر فاقد این الکل است. چون

مهمترین خواص مائ الشعیر وجود گروه ویتامین های B در آنست بعلاوه وجود فلزاتی مثل منیزیم ، سلنیوم و... که ریز مغذی های لازمه بدن هستند باعث رفع خستگی و تشنگی پنهان میشوند . مدر ( ادرار آور) است پس برای دفع سنگ کلیه و جلوگیری از تشکیل آن کمک کننده است. معتقدند که از زوال عقل و سکته های قلبی و مغزی پیشگیری میکند . ژاپنی ها میگویند ضد سرطان است.

در اکتشافات باستانی در ایران ظروف و لوازم خانگی پیدا کرده اند که نشان میدهد تهیه آبجو الکل دار سابقه 5500 ساله دارد .

چطور بشر به این مایع مورد علاقه خود پی برده بدرستی روشن نیست ولی بعضی عقیده دارند که انجیر های رسیده و له شده چون شیرین بوده اند بوسیله مخمر موجود در هوا تخمیر شده و در خود ایجاد الکل نموده اند و طعم تلخ و شیرین وکمی ترش به مذاق آنها خوش آمده و بدین سان بوجود الکل در آنها پی برده اند هرچند قرنها بطول انجامید تا دانشمند مشهور ایرانی،محمد ابن ذکریا رازی الکل را بطریق آزمایشگاهی تهیه و خواص شیمیائی آنرا مشخص نماید.

آبجو تا قرن هفتم میلادی فقط خانگی تولید و بفروش میرسید بعضی از صومعه ها در اروپا برای افزایش عایدات خود نیز آن راتا قرن 19 میلادی هنوز هم آبجوی تهیه خانگی یافت میشد .

آبجو بعد از آب و چای پرطرفدارترین نوشیدنی جهانی است. در بعضی جوامع اروپائی مثل آلمان و هلند پر طرفدارین و پر مصرف ترین نوشیدنی است .

در ماه اکتبرهرسال در آلمان درحاشیه شهر مونیخ در زیر چادرهای برپا شده جشنی برگزار میشود که از شرکت کنندگان با انواع آبجو با طعم ها و رنگهای متفاوت همراه با موسیقی و غذا پذیرائی میشود . هر چند استاندارد بین المللی الکل موجود در آبجوبطورمیانگین 5 درجه است ولی در این جشن آبجوهائی با درجه الکلی ده در صد نیز عرضه میشود.

در این جشن حدود 6 میلیون لیترآبجو سرو میشود. مردمی از شهر های دور و نزدیک و حتی کشورهای همجوار در این جشن سالانه شرکت میکنند.

برای تهیه مائ الشعیر و آبجو معمولا از جو و رازک استفاده میشود. البته در بعضی کشورها از گندم ، ذرت و برنج نیز استفاده میشود. یکی از دلایل تلخی آبجو، رازک تخمیر شده در آنست که خود نوعی ماده نگهدارنده طبیعی است و از فساد آن جلوگیری میکند .

در روش تهیه :: جو را در آب خیسانده تا جوانه بزند سپس با خشکاندن آنرا تبدیل به جوی مالت میکنند. هر چه میزان مالت آن بیشتر باشد رنگ آبجو تیره تر میشود . نوع آب مصرفی در تهیه آبجو باعث تغییر در طعم آن میشود پس کارخانجات مختلف از آبهای دارای نمک های متفاوت و حتی آب چشمه و چاه استفاده میشود.

در طی فرآیند تهیه ، مخمری بنام مخمر آبجو باعث تبدیل نشاسته موجود در جو به قند و سپس تبدیل قند به الکل میشود . تمامی این مراحل در تهیه مائ الشعیر بهمبن صورت است و در نهایت الکل بوجود آمده جداسازی میشود.

چنانچه آبجوئی مورد مصرف روزانه باشد همان رازک تخمیر شده برای جلوگیری از فساد آن کافی است و معمولا در بشکه چوبی عرضه میشود و همان رازک تخمیر شده در آن بعنوان نگهدارنده کافی است و جهت عرضه ببازار برای پیشگیری از فساد ماده نگهدارنده ائی بنام گلیسیرین اضافه میشود . گلیسیرین خود یک الکل 3 ظرفیتی است که در عین حالی که به تلخی آبجو یا مائ الشعیر می افزاید ولی در بدن جذب نمیشود و مشکلی ایجاد نمیکند.

جوامع غربی چون با طب سنتی ایرانی آشنائی ندارند غافل از این موضوع اند که طبع آبجو(مائ الشعیر) از نظر طب سنتی طبعی ( سرد و تر)است که در مردان باعث کم شدن هورمون های جنسی مردانه و کاهش میل جنسی شده و برعکس در خانمها با تحریک تولید هورمون های زنانه افزایش میل جنسی و افزایش شیر در خانمهای شیرده میشود.

طب سنتی تاکید دارد که جهت تعادل بدن از هر حیث چه از نظر گوارش و چه از نظر مسایل جنسی ، غذاهای مختلف با طبایع (سرد و تر) و( گرم وخشک) در کنارهم وبا اعتدال مورد مصرف قرار گیرد

دلیل اصلی مدر بودن (ادرار آوری) آبجوهای الکل دار و سایر مشروبات الکلی سنگینتر، تائثیر الکل آنها برغده هیپوفیز مغز است .این غده با ترشح هورمونی بنام ADH ( هورمون ضد ادراری) عملکرد کلیه ها را تحت کنترل میگیرد ولی با نوشیدن مشروبات الکلی این کنترل از دست غده هیپوفیز خارج شده و ادرار با حجمی غیر متداول ومعمول دفع میشود و شخص دچار کمبود آب در بدن و احساس تشنگی میشود ولی چون 95 درصد حجم آبجو را الکل تشکیل میدهد، این آب جایگزین ادرار دفع شده میشود.